donderdag 9 februari 2012


België scoort betreft geweld tegen weerlozen.

België scoort betreft het kindermisbruik, pedofilie en geweld tegen weerlozen. Vooral de misbruiken door kerkelijke verantwoordelijke swingen de pan uit. In internationale beoordelingen zitten we in de kopploeg. Door kerkelijk misbruik behaalde België een schandelijke score.

De Roze Balletten en de zaak Dutroux in ogenschouw genomen kunnen we echter vermoeden dat op burgerlijk vlak, vooral in de hoogste kringen van het land, men niet onder moet doen aan de clerus.

 

De duidelijke bescherming en geklungel in het onderzoeken naar de verdwijning van kinderen en de zaak Dutroux geeft ons de zekerheid dat vele van onze gezagdragers boter op hun hoofd hebben. Hoe verklaart men anders dergelijke gang van zaken, die tot stand kon komen door onverschilligheid van betrokken verantwoordelijken met inbegrip van ministers en zelfs het koningshuis. Het gebrek aan duidelijke afkeuring van uit Koninklijke kringen roep heel wat vragen op. Doch voor de hoogste gezagdragers incluis Albert II, lijken geweld tegen kinderen de moeite niet waard om er zich druk over te maken, wat in feiten betekend dat deze heren tegenover het leed van de slachtoffers onverschillig zijn. Onverschilligheid is echter vaak een teken van stilzwijgende instemming, wat men slechts van mogelijke daders of kandidaat daders kan verwachten, wat trouwens ook voor koningen geld, terwijl de geschiedenis ons leert dat juist van monarchen en dictators het meeste zinloze geweld uit gaat, daar zij hun macht en gezag gebruiken om zich boven de wetten te plaatsen. Men mag wel overwegen dat het aanslepen van de regeringsvorming voor Albert II wel de moeite loonde om zich hier in het publiek over te uiten en te ergeren, terwijl hij er geen graten in ziet om de meerderheid en het volk aan zijn Koninklijke laarzen te lappen. Ook het pleiten voor onverantwoord toepassen van wetten ten voordele van moordenaars, duidelijk tegen de wil der bevolking en de logica in, zoals in het geval van voorwaardelijke invrijheidstelling van Michélle Martin, is stof om na te denken, en trouwens totaal ondenkbaar voor personen die geweld tegen kinderen en weerlozen afkeuren, zoals voorkomend in het geval Dutroux en zijn medestanders.

De bevolking kan bij een volgende stembusgang zich wel eerst eens beraden over wat zij willen voor de toekomst, een voortzetting van de huidige chaos, rechtloosheid der legale, stijgende criminaliteit en plundering van de middelen waar zij voor zwoegen, ten behoeve van enkele notabele, een koningshuis vol parasieten en de crème van de Belgische High Society, of een werkelijke ommezwaai voordat de monetaire catastrofe fataal, en de helft van de bevolking tot de bedelstaf veroordeelt is.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten