donderdag 9 februari 2012
België scoort betreft geweld tegen weerlozen.
België scoort betreft het kindermisbruik, pedofilie en geweld tegen
weerlozen. Vooral de misbruiken door kerkelijke verantwoordelijke swingen de
pan uit. In internationale beoordelingen zitten we in de kopploeg. Door
kerkelijk misbruik behaalde België een schandelijke score.
De Roze Balletten en de zaak Dutroux in ogenschouw genomen kunnen we
echter vermoeden dat op burgerlijk vlak, vooral in de hoogste kringen van het
land, men niet onder moet doen aan de clerus.
De duidelijke bescherming en geklungel in het onderzoeken naar de
verdwijning van kinderen en de zaak Dutroux geeft ons de zekerheid dat vele van
onze gezagdragers boter op hun hoofd hebben. Hoe verklaart men anders dergelijke
gang van zaken, die tot stand kon komen door onverschilligheid van betrokken
verantwoordelijken met inbegrip van ministers en zelfs het koningshuis. Het
gebrek aan duidelijke afkeuring van uit Koninklijke kringen roep heel wat
vragen op. Doch voor de hoogste gezagdragers incluis Albert II, lijken geweld
tegen kinderen de moeite niet waard om er zich druk over te maken, wat in
feiten betekend dat deze heren tegenover het leed van de slachtoffers
onverschillig zijn. Onverschilligheid is echter vaak een teken van
stilzwijgende instemming, wat men slechts van mogelijke daders of kandidaat
daders kan verwachten, wat trouwens ook voor koningen geld, terwijl de
geschiedenis ons leert dat juist van monarchen en dictators het meeste zinloze
geweld uit gaat, daar zij hun macht en gezag gebruiken om zich boven de wetten
te plaatsen. Men mag wel overwegen dat het aanslepen van de regeringsvorming
voor Albert II wel de moeite loonde om zich hier in het publiek over te uiten
en te ergeren, terwijl hij er geen graten in ziet om de meerderheid en het volk
aan zijn Koninklijke laarzen te lappen. Ook het pleiten voor onverantwoord
toepassen van wetten ten voordele van moordenaars, duidelijk tegen de wil der
bevolking en de logica in, zoals in het geval van voorwaardelijke
invrijheidstelling van Michélle Martin, is stof om na te denken, en trouwens totaal
ondenkbaar voor personen die geweld tegen kinderen en weerlozen afkeuren, zoals
voorkomend in het geval Dutroux en zijn medestanders.
De bevolking kan bij een volgende stembusgang zich wel eerst eens
beraden over wat zij willen voor de toekomst, een voortzetting van de huidige
chaos, rechtloosheid der legale, stijgende criminaliteit en plundering van de
middelen waar zij voor zwoegen, ten behoeve van enkele notabele, een
koningshuis vol parasieten en de crème van de Belgische High Society, of een
werkelijke ommezwaai voordat de monetaire catastrofe fataal, en de helft van de
bevolking tot de bedelstaf veroordeelt is.
Abonneren op:
Posts (Atom)